İsterse yaksın şimdi anılar,

Sessizce sarsın beni yalnızlıklar,

Hatta damlasın kalbime acıdan kanlar,

Yanarım,yıkılırım,senden vazgeçmem...

Bilirsin ki sonsuzdur sana inancım,

Bana rüya gelir senin derdin,acın,

Hasret dolup taşsa da göz pınarlarım,

Sineme akıtır senden vazgeçmem...

Bir düş misali gelir geçer hicranlar,

Elbet biri gelir gönlümde konaklar,

Muhakkak ki derdi veren,dermanı bağışlar,

Ömrümden geçerim senden vazgeçmem..

Yokluğun ölüm

Yokluğunda;keskin bıçak,

....................yağlı urgan boynumda hasret!

Yokluğunda;gamlı rutubet her üstüme çöken,

....................her soluk,her nefes!

Yokluğunda;her eşya puslu,

....................gök yağmur öncesi kapalı,ağlamaklı!

Yokluğunda;yıkık gönül kalem,

....................umudum kırık,hayatım yitik!

Yokluğunda;aşkın bahtı gölgeli,

....................sızılı gönlüm sevda yanığı!

Yokluğunda;çakıl,kum,taş,

....................geçtiğim yollar,baygın gölge dolu!

Yokluğunda;yeni yükselen ayın sönük ışığı,

.....................heryerde sereserpe renksiz mehtap!

Yokluğun......kahroluş,

Yokluğun......zulüm...!

Yokluğun......damarlarımı parçalamış kurşun!

Yokluğun......ruhumu cebelleştiren ecel!

Yokluğun......yokluğun yokoluş yar,

Yokluğun......ölüm !!!

Ancak
Senin altında salkımlanır gök
Büyür asma yaprakları...
Güneş gölgelenir,
Bulutlar silinir gözlerinde...
Üstüme üstüme yağar yağmurları...

Bütün yıldızlar kayar sonra,
Benimse yüreğim, yüreğine...
Bir bilsem!
Ellerim ne toplar...
Değdikçe ellerine?...

On iki burcunu mu falların,
Saman yolunu mu uzakların,
Halley’in kuyruğunu mu samurların
Dulunayın çukurunu mu?
Söylesene!...

Her gece,
Ama her gece!..
Yuvarlanıp giderim kollarından
Öylece...

Ver sesini rüzgar konuşsun
umudu sevdalara bölen yüreğin
bergüzar olsun yarınlara
gül ki, gül açsın gülüşün
elif gözlerinin ışığıyla dolsun gün
şavkın vursun aynalara küçüğüm

Sabahın gözleri güneş kokuyor
gecenin gözleri korku
sorma nedir diye umut?
al bu gül desenli baharı
yaşamın kilimine doku
gül ki, gül açsın gökyüzü
sevinç sana yakışıyor küçüğüm

özlediğinde,
ölümüne özle sevdiklerini
sevdiğinde, ölümüne sev
ki,sevdanın bütün renkleri,
duygu duygu,
nakış nakış yüreğine işlesin...
ömrün sonsuzluk kadar uzun
mutluluk kadar güzel olsun küçüğüm...

Unutma,
sevinci kalbinin üstünde öpücük
dudağının kıyısında gülücük gibi taşı
bir kır çiçeği kokusunda,
karşılamak için umudu her sabah yeniden
en mutlu şiirler oku karanlığa...

Ellerin buz tutsa, donsa da gülücüğün
üşüse de yüreğin karda - kışta
ne kadar soğuk olursa olsun dünya
ne kadar karanlık olursa olsun
yine de,
en güzel gülüşünle karşıla hayatı küçüğüm...

Korkma,
güneş her sabah yeniden doğar
yeniden açar çiçekler her bahar...
umudu dost tutup yüreğine,
yılmadan, yıkılmadan meydan oku hayata
kuş uçmaz, çiçek açmaz, sabah olmaz gecelerde,
karanlığın en kuyulaştığı yerde de kalsan.
kırılma, küsme, yılma, yıkılma
sen yine de siirler yaz aydınlık günler için.
en mutlu şiirler oku karanlığa inat küçüğüm...

Ömür ki, nazlı bir ceylandır
ölüm iz süren bir avcı
sen bir gül dalısın unutma
yol yol düşlere uzanan
aysız da olsa geceler
titreme
üşür, üzülür anan...

Sen ki, bahar kadar güzel
gökyüzü kadar özgürsün.
gül ki, gül açsın bahçeler
tüm çocuklar seninle gülsün

Ey benim nazlı ceylanım, hasretim,
sevgi pınarım, tutkum, küçüğüm..
bir elin güneşe selam dursun
bir elin özlem yoğursun´
umudu dik bahçene
gülü senin
dikeni benim olsun...

Yüreğin üşüdüğü gün
sıcacık bir günü düşün
sıcacık bir bahar gününü
umudun büyüklüğünü
ve sonsuz maviliğini göğün

yüreğin üşüdüğü gün
bir çocuğun gülüşünü düşün
bir çocuğun beyaz düşünü
göveren dal uçlarını
çatlayan tomurcuğu
ve çiçeklenen yerini her öpüşün

yüreğin üşüdüğü gün
bir ormanın gümbürtüsünü düşün
bir ırmağın türküsünü
bulutların beyazlığını
güneşin kızıllığını
ve ısıtan yanını özğürlüğün

Sınırsız sevdim gökyüzünü
sevemedim tutsaklığı bi-türlü

güvercinleri
mavi
göklerde
sevdim
beyaz beyaz uçarken

çiçekleri
yeşil
dallarda
derdim
duygu duygu açarken

balıkları
büyük denizlerde
gördüm
nazlı nazlı yüzerken

oldum olası
ne bir saksım olsun istedim
ne bir akvaryumum
ne de bir kafesim

altın kafeste de olsa
kuşlar özgür olsun isterim
balıklar özgür
çiçekler özgür
sevmem daracık yerleri

isterdimki
sevdalı bir rüzgar olsun
dile gelsin
her bahar yaprakları okşasın sesim
sevdalar büyütsün özgürlüğe dair

isterdimki,
yeryüzü çiçeklerin
gökyüzü güvercinlerin olsun
güneşin okşadığı her yer
bahar bahar çiçek koksun

isterdimki,
gökkuşağı olsun sevdam
sarılsın umutlara
bulutlara uzansın hür düşüncelerim
her tarafta barış, dostluk, kardeşlik olsun
dünyada ne kin kalsın, ne de düşmanlık
bütün kalpler sevgi dolsun

ve şiirler en güzel sevgilim olsun...

Haydi git gülüm
Senin yerine ateşlere girmeye razı yüreğim
Senin yerine bu acıyı taşımaya muktedir
Çok seviyorsam da seni
Üstüme üstüme yıkılsa da dünya
Her gün binlerce kez ölsem
Öleceğimi de bilsem
Bana keder düşse de sensizlikten
Sen yeter ki mutlu ol ve git…..
Pişmanlığın olmasın geride bıraktığın
Senin yerinede pişman olurum ben
Teselli olur senden arta kalan hayaller
Hatıralar
Yüreğimdeki yangını sorma
Gözlerim her gün buğulansa tenim solsa da
Bıraktığın yaşayan bir ceset olsa da
Görmeyeceksin İnci tanem haydi git …..
Sokaklarımda hep senin şarkıların söylense de
Geceleri sevdan, gündüzleri hayalin dolaşsa da
Baharlarıma kış kamçıları vurulsa da
Mevsimlerime kırağı düşmüş her günüm Eylül olsa da
Gül yüzlüm git…
Sitem etmem,
Şikayet etmem
Gönlüme kilit vurup sana kahır çekmem
Senden gelecek hiç bir şeye isyan etmem
Savaşacağım son karanlık olmanı dilerim
Yarışacağım son keder
Kaybedeceğim son sızı...
Git..

Sevmek giderken belli olur
Yangınlar düşer yüreğine
Söndüremezsin sönmesini istemezsin
Yalnız başına kaldığında
Adını bile sayıklayamazsın
Onu sana sorduklarında
Yoksa unuttum mu diyorsun?
Gözlerini kapama bilen biliyor
Geceler bitmek bilmez
İnat eder sabah gün yüzünü göstermez
Yaşamak zorundasın
Ama unutamazsın
Eline kalem alırsın
Adını karalarsın
Sonra çizersin
Ama kalbinde aynıdır yeri
Söküp atamazsın
Ağlarsın ağlarsın ama ne çare
Kalem elinden düşer
Başın yere eğilir
Sevmenin anlamını daha yeni biliyorsun
O gider sen ardından bakakalırsın
Sevmek giderken belli olur
O gitti ve sen onu seviyorsun

Varlığın bir güneşle gelmişti
Yokluğun yağmurla

Sen
Bu yabancı şehirde
Bana bıraktığın bir hasret
Bense
Aynı şehrin sefiliyim şimdi
               
Kır çiçeğin boyun büktü
Küstü tomurcuğun toprağa
Ölüyor
O
Kanadı kırık güvercin
Uğramaz oldu
Beslediğimiz serçeler ...

Gücüm
Nedenim
Varlığımdın sen
Küçülüyorum gün ve gün
Bu yabancı büyüyen şehirde
Korkuyorum hiçlikten

Her doğan güneşle
Yeni belkiler yeşeriyor yüreğimde
Bir umut filize duruyor
Yaşam bırakmıyor peşimi
Elimde değil
Çaresiz
Yaşıyorum                          
Ve ilk yağmurla
Geri geliyor yokluğun
Sığmıyor yüreğime hasretin
               
Gecelere kaçıyorum
Boş sokaklara
Sarhoş sokaklara gizliyorum kendimi
Yokluğun taşıyor gözlerimden
Gözlerim ele veriyor beni
Tükeniyorum
                    
Ben bu şehrin sefili
Ben bu şehrin hiçi oldum

Sense
Bu yabancı şehrin
Güneşinde umudum
Yağmurunda hasretimsin artık